Naka-receive ako ng text kanina from our adviser nung 4th year kami. Wala na daw yung father ng classmate naming si Angela. Nakakalungkot. Nalungkot talaga ako kasi alam kong super close siya sa parents niya. Sobrang tahimik lang ni Angela pero pag kasama niya yung parents niya lagi siyang nakangiti and that’s one thing I envy the most sa kanya. Kumpletong pamilya. Masaya. Nakakalungkot lang isipin na isa sa mga nagpapalakas ng loob niya ay wala na.
Condolence, Angela.
Hindi ko alam kung bakit pero nahihirapan talaga ako sa Chem ngayon. Nung high school naman ako daling-dali ako dun. Wala lang. Kinakabahan lang ako sa magiging grade ko dun. Tres kung tres basta wag lang singko. Please laaaaang. D:
Kung kailan kailangan namin maka-interview ng Korean saka walang mga dumadaan.
Kajirits lang. Ang hirap eh. Sobra. Ubos ingles ko eh. Pero masaya talaga. Haha.
Walang pasok bukas. Saya-saya. :))